Chojnów - Chojnowscy artyści - Jadwiga Jędrzejczyk

Jest interesującą malarką. Nie szuka abstrakcyjnych rozwiązań. Pozostaje wierna przedstawiającej, realistycznej konwencji, stąd kontakt z

jej twórczością nie sprawia oglądającym żadnych trudności. Maluje olejno. Tworzy martwe natury, pejzaże, podejmuje też z powodzeniem jeden z najtrudniejszych tematów - portret.

JADWIGA JĘDRZEJCZYK - bo o niej tu mowa - często "komentuje" na płótnie własną twarz, przedstawiając swoją podobiznę w różnym czasie i w różnych nastrojach. Ale portretuje także inne osoby. Potrafi uchwycić podobieństwo i charakter modela, tworząc równocześnie dobrze zakomponowany i interesujący kolorystycznie obraz (np. "Portret Baśki", czy "Portret babci S."). Wcześniejsze prace malowane są żywymi, czystymi kolorami, później gama barwna wycisza się jakby, paleta staje się rozbielona a pędzel zastąpiony zostaje szpachlą.
W martwych naturach królują kwiaty - często słoneczniki. Z tego chętnie powielanego motywu artystka wychodzi obronną ręką. Jej słoneczniki mają swoisty wdzięk, może dzięki zestawieniu z innymi przedmiotami - z żelazkiem, moździerzem, czasami ze skrzypcami. Bez względu na to jak wiernie przedmioty zostają odtworzone na płótnie - zawsze stanowią element kompozycyjny obrazu.
Jadwiga Jędrzejczyk urodziła się w Rząśniku na Dolnym Śląsku. Jej zdolności plastyczne ujawniły się już w dzieciństwie, w szkole podstawowej, którą ukończyła w Świerzawie. Jej nauczyciel - Mirosław Nowak, któremu - być może - zawdzięcza rozwój malarskiej pasji, przekonał ją i rodziców, że powinna kształcić się w tym kierunku. Wybrała Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, które ukończyła w 1969 roku. Z entuzjazmem wspomina lata spędzone w tej szkole. Pamięta swoich nauczycieli - znanych wrocławskich plastyków: Józefa Hałasa i Stanisława Kukłę, Krzesławę Maliszewską i Janinę Żemojtel, a także profesora Spychalskiego - "od rzeźby".
Sytuacja życiowa uniemożliwiła jej dalsze studia artystyczne. Po trwającym niemal rok szukaniu "miejsca na ziemi" osiedliła się w Chojnowie, gdzie mieszka od 1970 roku. "Po drodze" był epizod złotoryjski - kilka miesięcy w tamtejszym Powiatowym Domu Kultury. Wówczas zetknęła się z twórczością mieszkającej w Złotoryi plastyczki - Jadwigi Sucheckiej-Dyląg. To jej malarstwo zainspirowało Jadwigę Jędrzejczyk do rozbielenia palety.
W Chojnowie pracowała w "Dolzamecie", a od 1983 roku do dziś jest nauczycielem - wychowawcą w Zespole Szkół Zawodowych. Jest radną w Chojnowie, działającą w komisji kultury. Chciałaby uaktywnić miejscową inteligencję, ożywić działalność kulturalną w mieście.

Janina Stasiak

P.S. Jadwiga Jędrzejczyk prezentowała swoje prace na wystawach zbiorowych i indywidualnych, uczestniczyła w plenerach. Wiele namalowanych przez nią obrazów znajduje się w rękach prywatnych.